no to jedziemy!

halo, cześć i start! jedziemy z blogiem! 

dawno nie miałam okazji napisać nic konkretnego. na facebooku zawsze staram się pisać mało, żeby nie rodzić tym niekończących się dyskusji, a tym bardziej samej się w nie nie wciągać. w dodatku nie każdy lubi czytać długie wypowiedzi, a niektórych to nawet przerasta i cały sens ich tworzenia zanika. social media raczej nie lubią długich treści, poza kilkoma wyjątkami, charakteryzują się historiami opowiedzianymi hasztagami, zdjęciem lub zrzutem z endomondo. mi akurat zawsze to odpowiadało i tak wszelkie opinie i spostrzeżenia na temat życia, świata i ludzi załatwiałam skrótowo na fb.
z resztą ostatnio to specjalnie nie miałam o czym pisać, ponieważ jak większość pewnie wie trochę "koczowałam" w bydgoszczy. okres miedzy powrotem z mojej pierwszej podróży do holandii, a wyruszeniem w drugą tj. aktualną, trochę się przedłużył. przez to, że wydłużał się on na bieżąco ciężko było mi się w cokolwiek poważnie zaangażować, a branie odpowiedzialności za coś wydawało się nieprzyjemnie ryzykowne, więc przyjęłam postawę swobodnej wegetacji. w przenośni i dosłownie, bo na koniec pobytu przeszłam na dietę, o której pewnie nie raz tutaj wspomnę.

niemniej, i pierwszy wyjazd do eindhoven i miesiące spędzone w polsce należą już do przeszłości.
aktualnie, od ponad tygodnia, mieszkamy z michałem w mieście helmond, w północnej brabancji.

postanowiłam założyć bloga, ponieważ odkąd napisałam w szkole podstawowej "ode do zupy pomidorowej" (true story) poczułam, że to jest coś, co sprawia mi przyjemność i nawet mi wychodzi. te osoby, co mnie lepiej znają, wiedzą, że w swoim dorobku mam już jeden blog. teraz, gdy czyta się go po latach to można spalić się ze wstydu, ale kiedyś cieszył się naprawdę całkiem niezłą lokalną sławą.

o czym będę pisać jest dość logiczne, o mnie i moim pobycie tutaj. o holandii jaką uda mi się poznać, o poszukiwaniu pracy i samej siebie, o moich relacjach z michałem, z holenderską kulturą i językiem oraz o chłopaku z działu warzywnego, który codziennie się ze mną wita. będę pisać tak, jak prosiła mnie mama "wszystko i o wszystkim". tak więc...
hejka holandia!