co do mojej pracy, to branża, w której przyszło mi robić to logistyka, dokładniej pakowanie. pakowanie, pakowanie, pakowanie. znicze, świeczki i olejki zapachowe.
jeżeli znicze nie są szklane, jeżeli zapachy świeczek nie są zbyt intensywne, jeżeli kartony nie ważą zbyt dużo i jeżeli ktoś aktualnie cię nie obgaduje, praca jest całkiem przyjemna.
jeżeli chodzi o sferę towarzyską to z mojej strony też bez narzekanka. kierownictwo rzadko kiedy patrzy w oczy, ale za to rozdaje ciastka na długiej przerwie. kawa z automatu kosztuje 10 centów, z tym, że automat nie wydaje reszty. stąd może te ciastka...
pomimo urazów i uszczerbków zdrowotnych oraz braku czasu na utrzymywanie lepszego kontaktu z bydgoszczą, a także sił na sprzątanie i gotowanie (w tym pielęgnowanie diety), cieszę się, że mam tę pracę. nie będę jednak ukrywać, że najlepsze są w niej przerwy oraz droga powrotna.
apropos mojego rowerowego voyage voyage to sfilmowałam trochę ową trasę. z góry przepraszam, że czasem w tle pociągam noskiem jak stary żul, ale przez te poranne podróże dopadło mnie przeziębienie.
enjoy!
przy okazji tematu powrotów i domów, to niestety musimy opuścić nasze aktualne zielone gniazdko i wynieść się nieco dalej. tym razem będziemy mieli do dyspozycji całe poddasze domu. dzielnica, na której będziemy mieszkać, jest położona bliżej centrum, ale niestety droga do pracy brzydko się wydłuża. w dodatku aura robi się coraz bardziej jesienna, więc borykam się z mieszanymi uczuciami.
tymczasem, na poprawę humoru, michał zabiera mnie na wycieczkę do eindhoven z okazji handlowej niedzieli. ihaa!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz